De grote boze wolf (was helemaal niet boos) – Jonas Boets

De grote boze wolfTitel: De grote boze wolf (was helemaal niet boos)
Auteur: Jonas Boets
Illustrator: Nils Pieters
Jaar van uitgave: 2011
Thema: sprookjes, wolf, roodkapje, 7 geitjes, 3 biggetjes

In het sprookjesbos woont de Grote Wolf. De Grote Wolf is niet boos, nee integendeel, hij doet geen vlieg kwaad. Op een dag slokt hij per ongeluk de grootmoeder van Roodkapje op. En alsof dat nog niet erg genoeg is, belanden Roodkapje en zes van de zeven geitjes ook nog in zijn buik. De Grote Wolf zit met zijn handen in zijn haar, dit was niet de bedoeling. Snel gaat hij hulp zoeken bij de drie biggetjes maar de jager zit hem al op de hielen.

De wolf is in sprookjesverhalen steeds de boosdoener. Hij wil iedereen opeten, bedenkt listige plannetjes en is een gevaar voor iedereen. Jonas Boets ziet dat anders. Wat als die Grote Wolf nu eens niet de slechterik was? Misschien is de wolf net wel een goede vriend voor de sprookjesfiguren? Dat kan allemaal. Het verhaal leest als een trein. De verrassende wendingen van de sprookjesfiguren die plots anders dan anders zijn, zorgen voor hilarische situaties. Zo is Roodkapje een verwend nest, zijn de zeven geitjes bevriend met de Grote Wolf en komen ook de drie biggetjes goed met hem overeen. Het fijne aan dit verhaal is dat er toch nog heel veel bekende sprookjeselementen in terugkomen. Roodkapje treft de Grote Wolf aan in het bed van haar grootmoeder en staat versteld van zijn grote oren, het kleinste geitje kruipt in de klok tijdens verstoppertje en twee van de drie biggetjes zijn geen helden in stevige huizen bouwen. Wat dit verhaal zo leuk maakt is de combinatie van originele sprookjesaspecten en vernieuwende accenten. En voor één keer is de wolf eens niet de slechterik in het verhaal, hoewel de jager van het tegendeel overtuigd is.

De tekeningen van Nils Pieters maken het boek helemaal een lust voor het oog. De gedetailleerde, kleurrijke illustraties hebben wat weg van zoekprenten en staan vol met subtiele grapjes. Ook de typografie geeft het boek een vrolijk karakter. De gewone verhaallijn staat in rode tekst maar wanneer er geroepen wordt of je hoort een bepaald geluid is er gekozen voor dikke, grote, groene letters. Zo weet je als voorlezer perfect waar je de nadruk op kan leggen.

Tijdens een sprookjesstage in het eerste leerjaar koos ik ervoor om dit boek voor te lezen aan de kinderen. Zij kenden alleen de typische eigenschappen van sprookjesfiguren maar door dit verhaal hebben zij hun blik verruimd. Het boek werd enthousiast onthaald en de kinderen gingen er helemaal in op. Een verrassend sprookje over een Grote Lieve Wolf voor al wie houdt van de sprookjeswereld op z’n kop.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s