Alles wat overblijft – Janna de Lathouder & Anne Schneider

Alles wat overblijftTitel: Alles wat overblijft
Auteur: 
Janna de Lathouder
Illustrator: Anne Schneider
Jaar van uitgave: 2013
Thema: loslaten, opruimen, vriendschap, herinneringen

Uil zit eenzaam in zijn huis. Zijn huis is vol. Zo vol dat er niemand meer bij kan. Uil noemt het zijn verzameling van Alles Wat Overblijft.  Eekhoorn noemt het liever gewoon troep en stelt voor dat Uil eens grondig opruimt. Uil denkt er echter anders over. Hij kan alles toch niet zomaar weggooien? Dan gooit hij alle bijhorende verhalen ook weg? Tot Eekhoorn een briljant plan bedenkt en Uil helpt om de troep op te ruimen en de verhalen toch te bewaren.

Enkele dagen geleden was ik onderweg naar de bakker. Toen ik een lekker brood had uitgekozen en weer onderweg was naar huis, kwam ik langs de bibliotheek. Ik hoorde hoe de kinderboeken mijn naam riepen en wandelde er gauw even binnen. Ik vind het heerlijk om, als ik even tijd heb, tussen de boeken gaan zoeken naar ongekende schatten. Als ik dan nieuwe pareltjes tegenkom, ben ik helemaal in mijn nopjes. En laat dat nu net het geval geweest zijn met dit boek. De kaft trok mij meteen aan, net als de titel. Mijn nieuwsgierigheid werd geprikkeld en ik haalde het boek uit de prentenboekenbak. Hoe verder ik er in las, hoe enthousiaster ik werd. In mijn hoofd kwamen allerlei verwerkingsmogelijkheden op en ik wist: dit boek moet ik recenseren om iedereen er warm voor te maken.

Het verhaal is heel herkenbaar, voor iedereen. Wie hAlles wat overblijft 2oudt nu niet kleine prulletjes bij, die een heel verhaal met zich meedragen? Uil houdt echter zo veel spullen bij, dat niemand nog bij hem op bezoek wil komen, en dat is wel erg sneu, vindt Eekhoorn. De twee dieren gaan samen aan de slag om de troep op te ruimen en er toch voor te zorgen dat de verhalen niet verloren gaan. Zo nodigt Uil iedereen bij hem uit om zijn avonturen en herinneringen mee te delen. Zijn verhalen worden verspreid én hij maakt nieuwe vrienden, twee vliegen in één klap. Dit verhaal gaat voornamelijk over herinneringen en over dingen loslaten, zonder ze te vergeten. Eigenlijk kan dit zowel over kleine dingen gaan, een schelpje dat je doet denken aan een leuke dag op het strand, als over grote dingen, een ring van je oma die net overleden is. Deze ruime interpretatie zorgt ervoor dat het boek bij vele onderwerpen gebruikt kan worden als aanknopingspunt. Zo denk ik maar aan opruimen, mooie momenten, lievelingsvoorwerpen, de dood, afscheid nemen… Het is multi-inzetbaar en wil niet te veel de les spellen of een wijze raad meegeven. Tussen de zinnen door lees je wel een tip maar het blijft een mooi en leuk verhaal.

Ook de tekeningen van Anne Schneider geven een grote meerwaarde aan dit boek. Ze zorgen ervoor dat zowel kleuters als lagere schoolkinderen het boek in hun hart zullen sluiten. De illustratrice maakt gebruik van vele zachte kleuren en geeft de dieren duidelijke emoties. Dit komt de herkenbaarheid van de situatie alleen maar ten goede.

Mijn uitje naar de bibliotheek heeft er voor gezorgd dat ik een nieuw, prachtig boek heb leren kennen. Ik kan het aan iedereen aanraden omdat het niet alleen een schattig en mooi verhaal is maar ook omdat het zoveel aanknopingspunten biedt. Daarom ook dat ik het indeel in meerdere categorieën, voor meerdere leeftijden. Ik ben er van overtuigd dat ik het in mijn lessen zeker eens aan bod laat komen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s